gece uyutamayan şiir denemeleri -4
bi gece yarısı bi çocuk gibi sokakta, bugün sensiz geçen binbirinci günün hatrına, üzerime yıktığın o duvarların enkazında, kayboldum arayışlarımda. sandım ki senden sonra bütün dünya cennetten bahçe, seni aradım henüz doğmuş bi çocuğun gözbebeklerinde, dibi derin denizlerinde alabora şu gönlümün gemileri, meğersem sanmakmış insanın acizliği. düşünme beni, ki düşünmedin hiç kapında bekledim, göremedim beni görmezden gelişini, fark edemedim seni görmek için kıramadım pencereni usulca bakakaldım sadece aşina bu yolların gezgini senin için yıktım viranelerimi. şimdi, gün doğmadan çekip gitmeli elini tutmadan, gözlerine dalmadan senden vazgeçmeli, bütün anlamları yakıp, anlamsızlığı sahiplenmeli, senden sonra hiçbir sabah aydınlık değil bütün karanlıklar sana varmanın yorgunluğunda bin parça gönlüm hayal kırıklarıyla, kırdığın yerden yürümemelisin batmamalıyım ayaklarına, parmak uçlarına tekrardan gömmelisin beni çıkardığın o çukurdan.