gece uyutamayan şiir denemeleri-5

bütün karanlıklar sana varmanın sabahı
bütün yarımlar sana kavuşmanın şarkısı
günebakıp da içime düşen şu yalnızlığım
tıpkı yere düşüp dizini kanatan bi çocuğun kıvranışı
binlerce yıllık bi türküsün halkımın dilinde
aşkına dev yüce aynalar kırılmış ben ne haddine
en keskin yerinden kesildim 
hiç gücenmeden
bu yüzden
bütün karanlıklar sana yok olmanın sessizliğinde
her kopuş bi çığ yamacından
dökülüyorum bin parçayla bin ağrımdan
sana yazamamak şu karlı dağların uğultulu kargışlarıyla
en nihayet ölür insan hiç duyamayacağı nidalarla,
kalıplarla
boş satırlara
dört duvara hapis şu ruhumuz
içimde yaşadığım her yer sana hep ücra
kilit yemiş gibi kapım,
sanki yedi yaşındayım
azametli bi pişmanlığın yersiz ağrısıyım
sana bakıyorum bi çocuk misali 
kapı deliğinden
uzak bi şehirden
ve asla bir daha açılmayacağını bilmeyerekten
vedalar ediyorum bahçelerdeki kelebeklere
çiçeklere
ağaç dibindeki sararmış yapraklara
uzadıkça uzuyor dünya sürgünüm
hangi hazana hüsran bu gönlümün yedi misafiri
hangi devirde uyuyakaldım da uyanamadı şu yersizliğim...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

yerli yersiz geliyo'sun aklıma

25 Kasım 2025 bugün günlerden salı  bugün içimde bir çığ gibi büyüdüğün  ve henüz gelmemiş baharların uçsuz bucağı gittiğinden beri bütün taşlar çiçek açtı  fakat hâlâ buz gibi kalbinin bir kenarında  merhamet dilenen bir çocuğum, yamalı parkamla yerli yersiz geliyorsun aklıma  bazen delirecek gibi oluyorum bazen de ölümü düşlüyorum  bütün güzel şeylerin sonuna gelmiş gibi  yaşıyorum sayfaları yırtık bir defterin hüznü misali... Benden bi'haber gibisin artık  zaten umrunda olmadı parmak uçlarımın yarası  seni gördüğüm o ilk gün,  Hani gözlerin bir masum çocuğun karşılıksız sevgisi gibiydi ya,  ya da ben öyle zannetmiştim, sonra da kaybolmuştun aylarca  ve ben seni bulmuştum  bir ormanın en karanlığında, afitap doğmazdı bana asla  ama sana kavuştuktan sonra  söndü bütün karanlıklar  ve hâlâ  içimde bir çocuk bir mum taşır aşkından  yüz bin yıl sürse bile durmadan yürüyecek ardından  beni kimse...
Devamı

gece uyutamayan şiir denemeleri -4

bi gece yarısı bi çocuk gibi sokakta, bugün sensiz geçen binbirinci günün hatrına, üzerime yıktığın o duvarların enkazında, kayboldum arayışlarımda. sandım ki senden sonra bütün dünya cennetten bahçe, seni aradım henüz doğmuş bi çocuğun gözbebeklerinde, dibi derin denizlerinde alabora şu gönlümün gemileri, meğersem sanmakmış insanın acizliği. düşünme beni, ki düşünmedin hiç kapında bekledim, göremedim beni görmezden gelişini, fark edemedim seni görmek için kıramadım pencereni usulca bakakaldım sadece aşina bu yolların gezgini senin için yıktım viranelerimi. şimdi, gün doğmadan çekip gitmeli elini tutmadan, gözlerine dalmadan senden vazgeçmeli, bütün anlamları yakıp, anlamsızlığı sahiplenmeli, senden sonra hiçbir sabah aydınlık değil bütün karanlıklar sana varmanın yorgunluğunda bin parça gönlüm hayal kırıklarıyla, kırdığın yerden yürümemelisin batmamalıyım ayaklarına, parmak uçlarına tekrardan gömmelisin beni çıkardığın o çukurdan.
Devamı